یکشنبه 27/1/96

امروز یعنی درست بنویسم از دیروز اسمان ابی شهرم اصفهان ابریست ولی امروز گاهی نم بارانی میاید که حسابی اب و هوا لطیف و بهاری شده است

قصد ندارم که با این مطلبی که مینویسم باعث رنجش شما دوستان خوبم شوم ولی چون بیشتر در سالهای قبل در این وبلاگ مرتب در زمینه محبت کردن و ابراز محبت به خود و دیگران مطالبی تایپ کردم اما

امروز اتفاقی صفحه حوادث روزنامه ایران را مرور کردم و از خواندن چند مطلب در رابطه با انواع حوادث یاد چند سال پیش افتادم که سعی داشتم فرهنگ حادثه صفر را درسطح جامعه همگانی کنم ....چقدر اینطرف و انطرف رفتم و نظراتم را بازگو کردم ولی متاسفانه کمتر گوش شنوایی پیدا شد...

بهرحال بیشتر مطالب در رابطه با قتل ناموسی و سرقت و تصادف و حوادثی از این قبیل است.

خداوند به همه ما ادمها قدرت های بیشماری عطا نموده است همانقدر که مهر و محبت خوب و شیرین است درکنارش خشم و خشونت بد و زشت است

فرض بر این است که والدین ابتدا به فرزندان خویش مهر و محبت را بیاموزند و به مروز زمان هر وقت نشانه هایی از خشم را در انها دیدند سعی کنند با روش هایی ساده خشم انها را کاهش دهند

متاسفانه زندگی ماشینی امروزه جامعه باعث شده است که مردم انگونه که باید ارامش نداشته باشند و چون بیشتر مشکلاتشان را با ماشین حل و فصل میکنند فکر میکنند که میتوانند همه مسایل را با زندگی ماشینی حل کنند

شخصا به دلایل شخصی در موقعیت هایی قرار داشته ام که با مقوله خشم و خشونت از نزدیک سرو کار داشته ام ولی همیشه در درونم نیرویی باعث میشد که بتوانم خشم دورونی ام را به شکلی تخلیه کنم و یا انرا کنترل کنم

حدود 7 سال پیش زمانی که همسایه کناری منزلش را فروخت و خریدار مشغول تخریب و ساخت و ساز شد گاها به دلیل اینکه مقدار ازار و اذیت و صدا های ناهنجار باعث شده بود که ارامشم را از دست بدهم و به همین علت با کارگرلان بگو مگو پیدا میکردیم و دو بار هم سر همین مسایل کار به کلانتری و دادگاه کشید و.....

حال بعد از از ان سالها با خودم میگویم که ای کاش ان زمان کمی ارامتر بودم کاش کارگران با ارامش کار میکردند و.....

دوستان خوبم مهر و محبت و دوست داشتن هرچقدر هم که زیبا است ولی فراموش نکنید که برای از بین رفتن ارامش فقط لازم است درجه تحمل ما کاهش پیدا کند ان زمان حتی صدای پرندگان و یا صدای بوق ماشین ها و.....غیر قابل تحمل میشود

فعلا تا دورودی دیگر بدرود